pagkaing pang-araw-araw

Mga Kawikaan 2

Ang Kahalagahan ng Karunungan

2 Aking anak, ang mga pangaral ko ay dinggin mo,
    at ang aking mga utos, ingatan nga at sundin mo.
² Ang pakinig mo’y ibaling sa wastong karunungan,
    at ito ay isipin nang iyong maunawaan.
³ Pagsikapan mong hanapin ang tunay na kaalaman,
    pang-unawa’y pilitin mong makita at masumpungan.
⁴ Kung ito ay parang pilak na iyong hahanapin,
    at tulad ng ginto, na iyong miminahin,
⁵ malalaman mo kung ano ang kahulugan ng paggalang at pagsunod kay Yahweh,
    at matatamo ang kaalaman tungkol sa Diyos.
⁶ Sapagkat si Yahweh ang nagkakaloob ng karunungan,
    sa bibig niya ang kaalaman at unawa’y bumubukal.
⁷ Bibigyan niya ng unawa ang matuwid ang pamumuhay,
    at ang taong matapat ay kanyang iingatan.
⁸ Binabantayan niya ang daan ng katarungan,
    at ang lakad ng lingkod niya’y kanyang sinusubaybayan.
⁹ Kaya nga, iyong mauunawaan ang katuwiran at katarungan,
    at iyong susundan ang landas ng kabutihan.
¹⁰ Lalawak ang karunungang matatanim sa isipan,
    madadama ang kasiyahang dulot nitong kaalaman.
¹¹ Ang natamong kaalaman sa iyo ay mag-iingat,
    ang unawa’y maglilihis sa liku-likong landas.
¹² Ilalayo ka nito sa masamang pamumuhay,
    at doon sa mga taong ang nais ay kaguluhan;
¹³ ilalayo ka rin nito sa mga tampalasan,
    na ang landas na pinili ay landas ng kadiliman,
¹⁴ mga taong ang hilig ay paggawa ng kasamaan,
    ang kanilang kasiyaha’y pawang walang kabuluhan.
¹⁵ Sa ugaling taglay nila’y di sila maaasahan,
    sila ay hindi tapat, hindi mapagkakatiwalaan.

¹⁶ Malalayo ka sa babaing mahalay,
    at sa kanyang pang-aakit ay hindi ka maaakay.
¹⁷ Siya ay babaing hindi tapat sa asawa;
    ang sumpaan sa altar ay binaliwala niya.
¹⁸ Kaya naman ang landas niya’y patungo sa kamatayan,
    at ang kanyang buhay ay tungo sa kawakasan.
¹⁹ Sinumang maakit niya ay tuluyang natatangay,
    at hindi na makakabalik sa maayos na pamumuhay.

²⁰ Kaya nga, tahakin mo ang landas ng kabutihan,
    huwag itong hiwalayan hanggang hininga ay mapatid.
²¹ Pagkat ang mabuting tao’y magtatagal sa daigdig,
    ang may buhay na matapat ay hindi matitinag.
²² Ngunit ang masama sa lupai’y mawawala,
    bubunutin pati ugat ng lahat ng mandaraya.