pagkaing pang-araw-araw

KAWIKAAN 1

Ang Kahalagahan ng mga Kawikaan

1 Ang mga kawikaan ni Solomon na anak ni David, hari ng Israel.

² Sa pamamagitan nito, ang tao’y magtatamo ng karunungan at pang-unawa sa mga salitang puno ng aral sa buhay. ³ Itinuturo nito ang matuwid na paraan ng pamumuhay, katuwiran, katarungan, at katapatan. ⁴ Mabibigyan nito ng talino ang mga walang karanasan, at ang mga kabataa’y matuturuang magpasya nang tama. ⁵ Sa pamamagitan nito, lalong tatalino ang matalino at magiging dalubhasa ang kakaunti ang kaalaman. ⁶ Sa gayon, lubos nilang mauunawaan ang mga kawikaan, gayon din ang palaisipan ng mga marurunong.

Payo sa mga Kabataan

⁷ Ang paggalang at pagsunod kay Yahweh ay pasimula ng karunungan,
    ngunit walang halaga sa mga mangmang ang aral at mga saway.

⁸ Anak ko, dinggin mo ang aral ng iyong ama,
    at huwag ipagwalang-bahala ang turo ng iyong ina;
⁹ sapagkat ang mga iyon ay parang korona sa iyong ulo,
    parang kuwintas na may dalang karangalan.
¹⁰ Aking anak, sakali mang akitin ka ng mga makasalanan,
    huwag kang papayag, tanggihan mo sila.
¹¹ Kung sabihin nilang, “Halika’t tayo ay mag-abang,
    bilang katuwaa’y daluhungin ang mga walang malay.
¹² Sila’y ating dudumugi’t walang awang papatayin,
    at sila ay matutulad sa patay na ililibing.
¹³ Ating sasamsamin ang lahat nilang kagamitan,
    bahay nati’y mapupuno ng malaking kayamanan.
¹⁴ Halika at sa amin ikaw nga ay sumama,
    lahat ng masasamsam, bibigyan ang bawat isa.”
¹⁵ Aking anak, sa kanila ay iwasan mong makisama,
    umiba ka ng landas mo, papalayo sa kanila.
¹⁶ Ang lagi nilang hangad, gumawa ng kasamaan,
    sa tuwina ang bisig ay nakahanda sa pagpatay.
¹⁷ Sa pag-uumang ng bitag ay walang mangyayari,
    kung nakikita ng ibon na nais mo siyang mahuli.
¹⁸ Ngunit hindi nalalaman ng mga taong iyon,
    bitag nila ang sisilo sa sarili nilang ulo.
¹⁹ Ganyan ang uuwian ng nabubuhay sa karahasan,
    sa ganyan nga magwawakas ang masamang pamumuhay.

Ang Paanyaya ng Karunungan

²⁰ Karununga’y umaalingawngaw sa mataong lansangan,
    tinig niya’y nangingibabaw sa lugar ng pamilihan.
²¹ Ito’y lumalampas sa mataas na mga muog,
    ang ugong niya’y naririnig sa pintuan nitong lunsod:
²² “Taong mangmang, walang hustong kaalaman,
    hanggang kailan ka tatagal sa abâ mong kalagayan?
Hanggang kailan ka mananatili sa iyong kamangmangan?
    Kailan mo pa iisiping maghanap ng kaalaman?
²³ Ang payo ko ay pakinggan n’yo at dinggin ang aking pangaral;
    sasainyo ang diwa ko at ang aking kaalaman.
²⁴ Patuloy nga itong mga panawagan ko sa inyo,
    ngunit hindi ninyo pansin pati mga saway ko.
²⁵ Winalang-bahala n’yo ang aking mga payo,
    ayaw ninyong bigyang pansin, paalala ko sa inyo.
²⁶ Dahil dito, kayo’y aking tatawanan,
    kapag kayo’y napahamak, nasadlak sa kaguluhan.
²⁷ Kapag kayo ay hinampas ng bagyo nitong buhay,
    dinatnan ng kahirapan, ipu-ipo ang larawan,
    at kung datnan kayo ng hapis at matinding dalamhati,
²⁸ sa araw na iyon ay di ko papakinggan ang inyong panawagan.
    Hahanapin ninyo ako ngunit hindi masusumpungan.
²⁹ Pagkat itong karunungan ay di ninyo pinahahalagahan,
    kay Yahweh ay di sumunod nang may lakip na paggalang.
³⁰ Inyo pa ngang tinanggihan itong aking mga payo,
    itinapong parang dumi itong paalala ko.
³¹ Kaya nga, inyong aanihin ang bunga ng inyong gawa,
    at kayo ay uusigin ng inyong pagnanasang ubod sama.
³² Katigasan ng ulo ang papatay sa mangmang,
    sa dusa ay masasadlak sa kawalan ng kaalaman.
³³ Ngunit ang makinig sa akin, mananahan nang tiwasay,
    mabubuhay nang payapa, walang katatakutan.”